Beránci a vlci - Dani Heyvaert - rootstime.be (BEG)


obal alba

Beránci a vlci

Beránci a vlci
Dostupné varianty
CD 254 Kč
MP3 99 Kč
FLAC+mp3 149 Kč
WAV+mp3 199 Kč

Het begint hier stilaan op een Tsjechische golf te lijken: voor de derde keer in nauwelijks enkele dagen tijd, mag ik schrijven over muziek, waar we hier bijzonder weinig over weten. Dat kadert natuurlijk fijntjes in het oude adagium dat zegt dat er drie soorten muziek zijn: goeie, slechte en diegene, die je nog niet kent. Met als interessante bijkomstigheid de vaststelling dat die laatste categorie altijd de grootste zal zijn. Voor dit project, dat al een paar jaar oud is, maar nu pas tot bij ons verzeild geraakt, werden vier groepen bijeengebracht, te beginnen bij het Jitka Suranská Trio, een ensemble dat zich toelegt op de folklore van Moravië: violiste Suranská is al van in de late jaren ’70 bezig met heuse folkmuziek van haar geboorteregio, al verrijkt ze die traditie met wat ze opstak bij haar studie klassieke muziek. Haar trio wordt aangevuld met mandolinespeler Martin Krajicek, die je verder ook in allerlei bluegrass- en countrybands kunt aantreffen en bassist Martin Friedl, die als een expert in de folkmuziek van de regio’s Beskydy en Javorniky beschouwd wordt. Tweede pijler van het project is het vrouwenkoor Zensky sbor z Kudlovic, gespecialiseerd in de vrouwengezangen uit Oost-Moravië. Zij werken al enkele jaren met Suranská samen. Nummer drie in de rij, is de band RukyNaDudy, waarvan de leden ook al sinds hun kindertijd geconfronteerd werden met de muziek waar ze zich op deze plaat over ontfermen. Hun opzet, toen ze de band startten, was de oude speelstijlen bewaren of herinvoeren en bijna-vergeten instrumenten in ere herstellen. Zij bespelen dus allerhande fluiten, maar ook de lokale versie van de doedelzak, de alpenhoorn en de cymbalon. Sluitsuk van deze onderneming zijn de muzikanten van Sdruzeni nezávislych jazzmenû, een koepelbenaming voor een variabele groep van mensen met hun roots in de jazz. Voor de kenners: violist Stanislav Palúch is één van hen, net als gitarist Michal Matejka, wiens naam je al eens tegenkomt op jazzproducties. De overige lieden ken ik niet, maar ze studeerden allemaal aan conservatoria in Linz of Bazel. en weten dus wel hoe ze hun instrumenten moeten bespelen. Het thema van de plaat is: de grens. Die tussen licht en donker, zwart en wit, maar net zo goed die tussen regio’s en genres. Dat zijn grenzen, die door mensen bepaald zijn, maar die taal, muziek, dans, kunst in het algemeen niet tegenhouden en, naarmate je dichter bij dat soort grens komt, merk je dat ‘die van de overkant’ veeleer gelijk zijn, dan dat ze verschillen en dat er tussen wit en zwart dus onnoemelijk veel kleuren zitten. Ook een rivier laat zich niet door een grens tegenhouden en het water dat er doorheen stroomt, verandert niet plots van eigenheid: het blijft water. Met dat gegeven. en met een aantal traditionele songs, ging projectleider Friedl aan de slag en hij levert dus een soort opera of suite in dertien delen af, waarbij nu eens de stem, dan weer he ene of andere instrument (of groep van instrumenten) in de kijker wordt geplaatst en ze uiteindelijk op het ene of andere moment elkaar allemaal ontmoet hebben en de titel van de plaat uiteindelijk vorm en betekenis krijgt. In vertaling luidt die titel “Wolven en Rammen” en de betekenis hiervan, in dit kader is nogal duidelijk: niks is wat het lijkt en wat je een wolf lijkt te zijn, blijkt Ram te heten. Of omgekeerd. Kijk, van projecten als dit, kan ik onnoemelijk blij worden: 26 zangers, zangeressen en muzikanten, die hun eigen comfortzone verlaten om allemaal samen aan één groot gemeenschappelijk onderwerp te werken en de wereld duidelijk te maken dat grenzen vooral in ’s mensen hoofd zitten…ik word daar oprecht blij van, al versta ik geen snars van de teksten. Maar dit is allemaal zo goed gespeeld, zo helder gezongen en zo treffend, dat je als luisteraar maar één ding te doen hebt: gaan zitten en luisteren. En dan hir je, in een klein uurtje, een xonderlijk verhaal zich openbaren. Heerlijke stuff is dit! ******* (Dani Heyvaert) ***** https://www.rootstime.be/index.html?https://www.rootstime.be/CD%20REVIEUW/2018/JULI1/CD61.html


Zpátky na stránku s albem
O NÁKUPU
© Indies Scope

IČ 105 34 181     /     Dolní Loučky 191     /     594 55  Dolní Loučky u Brna

příměstský tábor Brno